Waarom teams vastlopen op onuitgesproken verwachtingen
Veel spanning in teams komt niet voort uit onwil, maar uit aannames die nooit hardop zijn gezegd.
In bijna elk team leven verwachtingen die nooit zijn uitgesproken. Over wie wat oppakt, hoe snel je reageert, wanneer je iets aankaart. Zolang het goed gaat, merk je daar weinig van.
Maar onder druk worden die verschillen voelbaar. De een vindt dat de ander te weinig initiatief neemt, de ander voelt zich niet gehoord. Beide hebben een punt, en beide praten langs elkaar heen.
Het helpt om verwachtingen expliciet te maken. Niet in een protocol, maar in een gesprek: wat heb jij nodig om goed te kunnen werken? Wat verwacht je van mij? Waar botst dat?
Een gedeelde taal, bijvoorbeeld via DISC, kan dat gesprek makkelijker maken. Het haalt het persoonlijke eruit zonder het menselijke te verliezen.